Elke dag een uitdaging.

Ik weet nog goed dat ik schreef, dit is de plek waar ik kan zijn wie ik ben. Dat trouw zijn aan jezelf, bij jezelf blijven, dat is elke dag weer een uitdaging. Een keuze, ga ik mee in wat er gebeurt, of blijf ik trouw aan mij. En soms zijn dit hele grote uitdagingen. Want weet je, tijdens het maken van deze keuzes gebeurt er heel veel in je lichaam, in je hoofd. Met je gevoel die geraakt wordt, je stem in je hoofd, je oordelen, veroordelen, oude pijnen, oude gevoelens, onrecht en bedreigd voelen en alles meer wat er dan door je heen gaat. En in dit proces dat dan gebeurt in jezelf, moet je trouw blijven aan jezelf, en dat valt vaak niet mee. Heb je dat ook? Dat je achteraf denkt, had ik maar dit, of had ik maar zo.

Ik wil trouw blijven aan mij, aan wat ik belangrijke eigenschappen vind om te beschermen. En soms raak ik even van mijn pad, en is het aan mij, om mij er weer op te zetten. Ik wil zijn, een lief en eerlijk iemand, een iemand die rechtvaardig is, een ander graag blij maakt, niet ten koste van een ander haar zin of manier van doen wil bereiken, die trouw is aan haarzelf en oprecht is en de ander ook de ruimte geeft dit te zijn, zonder oordelen. Iemand die een ander wil inspireren, laten ervaren of laten nadenken over iets. Ik wil iemand zijn die wil leren en open staat voor wat dan ook.

Ik wil ik zijn. Elke dag in de spiegel kunnen kijken, in die grijs groene ogen, en denken, blij dat jij ik bent.

Dus vandaag laat ik het los, en zet ik mij weer op mijn pad.

Hoe doe jij dat trouw aan jezelf blijven? Word jij snel van je pad gehaald?

Er is niets mooiers dan jij! Dus sta ervoor! En bescherm het. Volg je pad en ga in het licht staan.

 

 

Jarig.

Het is vandaag mijn verjaardag. Dus tijd om na het enigszins zware bericht van gisteren. Vandaag wat luchtigs te schrijven. Dus daar gaan we dan…..

Mijn verjaardag, vieren we niet heel erg. Maar gaat natuurlijk nooit voorbij zonder een lekker taartje! Want daar houden wij ook erg van in ons huis.

Dus een jaartje ouder en een jaartje wijzer. Dat is wat ik vroeger altijd dacht, als je later groot bent dan weet je het allemaal! Nou niets is minder waar, en wat ben ik er blij om. Het idee niet meer te hoeven leren…. Iets wat ik zo graag doe. Maar dat heeft mij in al die jaren dan natuurlijk wel een ietsje wijzer gemaakt.

Dus vandaag, ben ik 38 jaar alweer. En blij met heel veel dingen in mijn leven. Met mijn gezin het aller blijst en mijn familie! Mijn grootste ervaringen van ware liefde en de grootste levenslessen. Wat ben ik dankbaar. Zij die gemaakt hebben wie ik nu ben. En zou niet anders willen, het hele pakketje van lief hebben, goed willen doen, goed willen zijn, erg gevoelig, malend hoofd, impulsief, enthousiast, bezorgd, onzeker, zeker, en zo kan ik nog wel even door gaan… allemaal ik. Op naar een nieuw jaartje groeien, leren, wijzer worden en genieten. Vooral genieten want wat vliegt de tijd.

Vandaag op mijn verjaardag, waarop je cadeautjes krijgt en wordt verwend. Mag ik ook zo graag anderen verwennen (ook nog zo’n eigenschap van mij) en daarom wil ik je laten ervaren waar ik zo van houd. Mijn rollers met oliën. Het begin van alles gifvrij maken. Alles vervangen voor een paar ingrediënten en de beste oliën.

Daarom geef ik op mijn instagram account (klik hier) een roller weg. Om zelf te proberen.  Volg mij op instagram, tag 3 vrienden en jij maakt kans op een heerlijke roller……

Of volg mij op facebook (klik hier), tag 3 vrienden  die misschien ook erg van oliën houden. Als je naam verschijnt bij mijn reacties, schrijf ik je naam op een papiertje en doe m in een mooie pot (hoe vaker je naam verschijnt hoe meer kans je maakt 😉

Woensdag avond maak ik de winnaar bekend, degene die mijn heerlijke roller mag gaan proberen…

Mijn vrije dag.

Het is vandaag mijn vrije dag. Vrije dag? Je bent toch altijd vrij als thuisblijf mama. Ja dat zijn leuke discussie punten….

Maar voor mij is een vrije dag, een paar uurtjes even niemand om mij heen. En die dagen heb ik niet zoveel. Het zou eigenlijk wel eens goed zijn om dat vaker te doen. Maar de perfectionist in mij, wil alles graag ook zelf doen, wil alles onder controle hebben.  En ik vergeet soms hoe fijn het is om soms ook even niets te moeten. En iets te kunnen doen zonder dat er ook duizend andere dingen gedaan moeten worden.

Dus naar buiten kijkend, ging mijn lekker buiten zijn vandaag niet door. Tenminste het maakte het voor mij een stuk minder aantrekkelijk. Dus we laten het bij  thuis. En dan laat ik heel bewust de afwas, de was en alle andere dingen die mij roepen voor wat het is, hoe lastig ook.

En ben ik lekker aan het rommelen met dingen die ik graag doe. Een beetje foto’s maken, olie rollers aanvullen, lezen, leren, etc. En tijdens het kijken naar foto’s gemaakt in het afgelopen jaar, kwam ik deze tegen. En weet je, die had even mijn aandacht….

En gaf mij dubbele gevoelens. De foto geeft mij een gevoel van vrij zijn, schoon, dankbaar, blij met wat ik probeer te doen. En aan de andere kant is er nog zoveel te behalen of te veranderen. Het gevoel van dankbaar zijn, dat ik het meeste gifvrij heb voor mijn kindjes. Dat is iets wat ik heel sterk voel. En als ik dat gevoel heel erg toe laat, maakt het dat soms ook erg lastig. Wetende wat er in alles zit en steeds meer weten hoe de wereld werkt, ja dan zou ik heel erg kunnen huilen. Dus de kunst voor mij is het soms los te laten, en niet vergeten te genieten. Ook al weet ik wat de keerzijde ervan is.

Ik kan niet alles perfect doen. Altijd alleen het beste aan mijn meisjes geven. Zowel qua producten die we gebruiken, als de voeding die we eten. Daar waar het kan, doen wij ons uiterste best. En soms ook helemaal niet, omdat ook wij prima weten hoe lekker het allemaal is. En toch wou ik dat we meer de mogelijkheid hadden het allemaal anders te doen. Maar dan is er nog de rest van de wereld, en het moment waarin we nu leven. En toch blijf ik hopen dat het op een dag mij grotendeels lukt.

Kort geleden de documentaire ‘gmo omg’ gekeken. En wat heeft dat een indruk gemaakt. En wat heb ik gehuild, ja gehuild! Ik voelde de film en de vader zo! De inwendige strijd! Het niet snappen. Het allemaal anders willen doen, maar tegelijkertijd ook weten dat het een onmogelijke opgave lijkt.

Als de sprookjes wereld waar ik en mijn meisjes zo van houden, toch eens in het echt kon. Als we toch eens voor 1 dag konden toveren….

 

 

Zo dat was even spannend.

Je bent al een tijdje bezig met je website aan te passen.  Je instagram is er al, je facebook pagina is aangepast. En dan wil je eigenlijk een ieder op de hoogte brengen. En dat was de grote stap voor mij. Out of my comfort zone, de drempel waar ik al jaren tegen aan loop. En dan is het eindelijk zo ver……een druk op de knop en je kan niet meer terug. Wat een spanning gaat erdoor je heen. Vragen…..Wat zullen mensen ervan vinden? Wat zullen mensen ervan denken?

En terwijl je jezelf zo had voorgenomen te stoppen met je druk te maken over wat anderen ervan vinden. Blijven de angsten nog wel eventjes hangen… maar gelukkig kan ik mezelf er ook even weer bij roepen. Miran, het maakt niet uit wat een ander ervan vind. Dit is jij.

 

Een tijdje terug besefte ik, dat er mensen zijn die mij al een hele poos “kennen” maar die geen idee hebben hoe je leeft, wat je belangrijk vindt, wat je interessant vindt, wat je nieuwsgierig maakt, wat je blij of boos maakt. En misschien hoeft ook niet iedereen het te weten. Maar om eindelijk eens uit mijn veilig holletje te komen. En weer verder te groeien was het tijd om mijn angsten aan te gaan. Het pad vrij maken voor nieuwe dingen. En tadaaa, daar is het.

Weg met de angsten, op naar het nieuwe. Dit is mijn leven, de een vindt het raar, de ander vindt niks, en die ene snapt het zowaar….

Dus vandaag omdat het Valentine is! Speciaal voor jou…..

 

Jij bent mooi, en goed zoals je bent! Dus je niet meer verstoppen! Laat de wereld zien wie je bent!

 

Smeerseltjes zonder rare ingrediënten.

Nadat ik gebruik maakte van katoenen luiers, werd ook al gauw de wasmiddel veranderd.  Ik vond het raar om luiers zonder rare ingrediënten te wassen met wasmiddel waar wel rare ingrediënten in zaten. Dus dat was als een soort logisch gevolg voor mij.

Maar de reis ging verder. Ook billencrème en andere zalfjes werden natuurlijk gekocht. Zoveel mogelijk kijkend naar de ingrediënten….

Ben ik expert ingrediënten? Nee, zeker niet. Ik heb nog steeds wel eens dat ik denk iets natuurlijks te hebben gekocht, dat er achteraf toch nog ingrediënten in zitten die ik er eigenlijk niet in wil hebben.

Probeer ik het mijzelf zo makkelijk mogelijk te maken. En tegelijk een hoop geld te besparen, dan maak ik het allemaal zelf. Want dat leerde ik wel al snel op mijn reis…. natuurlijke producten zijn vaak duurder. Nadat ik mij er nog meer in verdiepte, ontdekte ik dat het zelf maken, super makkelijk is! En nog mooier, dat het haast niets meer kost!

En dat was het grote begin van niet wetend naar meer wetend. En nog steeds leer ik elke dag. Probeer ik nog elke keer nieuwe recepten. Op zoek naar betere producten, goedkopere producten en nog meer producten om te vervangen voor zelfgemaakte.

Het was tevens ook het begin van een verzameling diy recepten…..

Het begin van de reis.

 

De dag dat ik begon dingen anders te doen. Dat is al een aantal jaren geleden. Ik denk nu ongeveer 12 jaar geleden.
Het was het jaar waarin ik voor het eerst zwanger was.
En het zwanger zijn en daadwerkelijk mama worden heeft mij heel veel veranderd. Heeft gemaakt dat ik over dingen ging nadenken waar ik eerder niet bij stil stond.

Het begin van mijn reis. Begon bij dagelijkse dingen. Wat voor luiers ga ik gebruiken? Wat zijn de beste luiers…. de bekendste en duurste/goedkoopste merken kwamen langs. Wat maakt die luiers zo goed en bekend. Mijn moederschap begon dan ook eerst met de bekende merken, want zo ging dat nu eenmaal.
Maar mijn meisje met een gevoelige huid, gevoelig voor prikkels, maakte dat ik mij nog meer in alles ging verdiepen.
Wat zit er eigenlijk in luiers? Waarom zijn de luiers zo goed? En is dat wat ik wil van een luier?
Dat waren vragen, die een onbekende wereld voor mij opende…..

En eigenlijk waren het vragen waar je misschien helemaal het antwoord niet op wou hebben. Want jeetje wat zit erin. Dat eenmaal wetende kon ik de luiers niet meer om mijn meisjes billen doen. En toen.

Ging ik mij meer verdiepen in biologische luiers, ik kwam in contact met mensen die ook al op die reis waren. En die mensen lieten mij nog meer zien, schudden mij nog meer wakker. Want weet je wel hoeveel afval je krijgt van al die luiers? Het was niet alleen niet goed voor mijn meisje, maar ook niet goed voor de wereld. En weet je wel hoeveel geld je in een jaar kwijt bent aan alleen luiers? Dus het was niet alleen niet goed voor mijn meisje, het was niet goed voor de wereld, maar het was ook niet goed voor de maandelijkse kosten.

Toen begon mijn reis van de katoenen luiers….
En wat ben ik blij met katoenen luiers. Inmiddels nog 2 meisjes rijker. Heb ik voor alle drie katoenen luiers gebruikt. En wat vond ik ze fijn. Ik wist nu wat erin zat, ze kregen mooie bolle luierkontjes, mooie zachte billen. Geen containers vol met vieze luiers. Ik was blij, mijn meisjes waren blij, en ik hielp ook al was het maar een heel klein beetje de wereld.

Dit was een begin van mijn reis, waarin ik veel dingen anders ging doen en vervangen. Een reis die nog steeds gaande is. Ik leer nog elke dag. Heb nog elke dag nieuwe “eye openers”. Sta nog elke dag verbaasd van dingen en hoe ze gaan in de wereld. Ik zou nog zoveel meer willen veranderen en anders doen.
Maar de reis gaat stapje voor stapje.

En zo zien we wel waar de reis ons brengt.

Hallo, Welkom Op Mijn Blog!

Wat leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn blog.
Een plek waar ik stukjes van mijn leven op deel.
Wat je hier kan vinden: stukjes van mijn leven, mijn manier van leven, mijn hersenspinsels,
mijn mama zijn, mijn zoektochten, en alles wat ik op mijn pad tegenkom. Maar ook ideetjes, mijn diy’s, mijn tips.
Hopelijk kan ik je inspireren, je na laten denken over dingen, je een spiegel voorhouden, of je laten weten dat
je niet de enige bent…
Het leven is een pad, op zoek naar jezelf, stop met verstoppen en laat je zien.
Een ieder heeft de wereld iets te geven….
Lees, leer, inspireer en geniet.
En hopelijk maken we met ons unieke zelf de wereld een stukje mooier.